Ποιο είδος αερόβιας γυμναστικής υπερέχει για την βελτίωση της καρδιαναπνευστικής ικανότητας; Η διαλλειματική προπόνηση υψηλής έντασης (HIIT) ή η συνεχής προπόνηση μέτριας έντασης (MICT);
Μία συμβουλή που ακούγεται συχνά είναι είναι πως η διαλλειματική προπόνηση υψηλής έντασης (HIIT) υπερτερεί στην βελτίωση της καρδιαναπνευστικής ικανότητας σε σχέση με τη συνεχής προπόνηση μέτριας έντασης (MICT) και άρα πρέπει να έχει προτεραιότητα. Πάμε να δούμε αν αυτό ισχύει!
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ HIIT ΚΑΙ ΤΟ MICT
Αν δεν είσαστε σίγουροι για το τι είναι η διαλλειματική προπόνηση υψηλής έντασης και η συνεχής προπόνηση μέτριας έντασης, μπορείτε να διαβάσετε αυτό το άρθρο μας.
ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ
Όπως είδαμε και σε προηγούμενο άρθρο, η μυική μάζα είναι ένας σημαντικός παράγοντας που επηρεάζει την καρδιαναπνευστική υγεία. Όμως, εφόσον η καρδιακή παροχή και η διαφορά στην περιεκτικότητα οξυγόνου του αίματος μεταξύ του αρτηριακού αίματος και του φλεβικού αίματος φαίνεται πως παίζουν σημαντικότερο ρόλο, η αερόβια γυμναστική είναι αναγκαία αν θέλουμε ουσιαστικά οφέλη.
Μία πρόσφατη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση προσπάθησε να συγκρίνει την επίδραση της μέτριας και της υψηλής έντασης αερόβιας άσκησης στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα σε ηλικιωμένους, λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο της άσκησης που πραγματοποιήθηκε.
Τα ευρήματα της μετα-ανάλυσης δεν κατέδειξαν ισχυρά στοιχεία που να υποδεικνύουν ουσιαστικές διαφορές στην αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων αερόβιας άσκησης μέτριας και υψηλής έντασης στη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας, όπως αυτή υπολογίζεται με τη V̇O2peak, λαμβάνοντας υπόψη τον συνολικό όγκο άσκησης που ολοκληρώθηκε.
Κατά τη διαστρωμάτωση με βάση την ένταση, τόσο οι ομάδες άσκησης μέτριας όσο και υψηλής έντασης εμφάνισαν μέτρια έως μεγάλη θετική επίδραση στην V̇O2peak.
Ένα από τα ενδιαφέροντα ευρήματα ήταν μία αρνητική συσχέτιση μεταξύ της διάρκειας των συνεδριών όπως επίσης και της διάρκειας των παρεμβάσεων με τη βελτίωση της V̇O2peak, υποδεικνύοντας ότι η μικρότερη διάρκεια της συνεδρίας και συνολικά της παρέμβασης μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας στους ηλικιωμένους.
Έχοντας υπόψη λοιπόν πως αυτά τα ευρήματα αφορούν σε ηλικιωμένους και σε παρεμβάσεις με μέση διάρκεια τις 20 εβδομάδες, μάλλον αυτά τα αποτελέσματα μας οδηγούν στο συμπέρασμα πως όσο μεγαλύτερη η ένταση, τόσο πιο κουραστική η παρέμβαση και άρα χρειάζονται περισσότερα διαλλείματα, ενώ όσο μειώνεται η ένταση, τόσο η ανάγκη για διαλλείματα μειώνεται.
Με λίγα λόγια, αν θέλουμε να βελτιστοποιήσουμε την καρδιαναπνευστική μας υγεία, χρειάζεται να ασχολούμαστε κυρίως με συνεχής προπόνηση χαμηλής προς μέτριας έντασης με ρυθμό και διάρκεια οι οποίες δεν μας επιβαρύνουν, χωρίς όμως να αμελούμε τη διαλλειματική προπόνηση υψηλής έντασης, η οποία όμως θα πρέπει να εκτελείται σε πολύ μικρότερο βαθμό αναλογικά, έτσι ώστε συνολικά το πρόγραμμα να μπορεί να έχει όσο λιγότερα διαλλείματα όσο δυνατόν γίνεται.
–Suprastratum: The authority on health, fitness and nutrition
Πηγές/βιβλιογραφία/περισσότερο διάβασμα:
